Dementie is een verzamelnaam voor ziektebeelden. Er is daarom uitgebreide diagnostiek nodig om informatie te kunnen geven over welk ziektebeeld men precies heeft. Buiten het stellen van de diagnose heeft diagnostiek als doel om de persoon met dementie en de omgeving te kunnen adviseren en begeleiden.
Er zijn verschillende soorten onderzoek nodig om de diagnose te stellen. Daarom wordt aangeraden dit te doen in een multidisciplinair team.
Wanneer er iets mis blijkt te zijn met cognitieve functies moet allereerst een arts of psycholoog uitsluiten dat er iets anders dan onomkeerbare dementie in het spel is. Bijvoorbeeld delier, depressie, vitaminetekort, uitdroging, slecht functioneren van de schildklier of van hart en bloedvaten of bijwerkingen van geneesmiddelen.
Als er een verdenking is van dementie dienen de volgende onderzoeken plaats te vinden:
- anamnese
- heteroanamnese
- lichamelijk, neurologisch en psychiatrisch onderzoek
- laboratoriumonderzoek
- zorgdiagnostiek
Als er twijfel bestaat over de diagnose όf de persoon in jonger dan 65 jaar kunnen er nog aanvullende onderzoeken worden gedaan. Zoals:
- neuropsychologisch onderzoek (NPO). Dit is een aanvullend onderzoek dat buiten de anamnese en heteroanamnese bestaat uit afname van neuro(psychologische) tests en gedragsobservaties
- beeldvormend onderzoek
- neurofysiologisch onderzoek
- liqouronderzoek
- genetisch onderzoek
Voor uitgebreide informatie over diagnostisch onderzoek verwijzen wij u naar de richtlijn diagnostiek en medicamenteuze behandeling van het Centraal Begeleidingsorgaan (CBO). [4,10,11]
