Eerste hulp bij erfenissen

nkop

Competentie van de ouderenpsychiater?

Ik werd gevraagd om bij een, bijna honderdjarige, mevrouw een beoordeling te doen voor haar wilsbekwaamheid inzake het veranderen van haar testament. Zij wilde haar schoonzoon, die zo goed voor haar dochter zorgt nu dochter getroffen is door een fors CVA, in haar testament gedenken door hem als erfenis een bedrag te schenken. Dat zette kwaad bloed bij de andere kinderen. De dame in kwestie had al een bewindvoerder, omdat zij vanwege cognitieve klachten niet in staat was haar financiën naar behoren te behartigen. De kinderen bakkeleiden over het te verdelen geld, waarbij het vermogen overigens behoorlijk aan het slinken was omdat er al een poos op particuliere basis 24-uurs zorg was ingezet. Er was ook verschil van mening over de zorg die aan moeder wel of niet besteed moest worden. Zoon hing een briefje op dat moeder niet gereanimeerd mocht worden en zus verving dat door een briefje dat zij wel gereanimeerd moest worden. Andere zus werd door broer beschuldigd zaken te ontvreemden uit het ouderlijk huis en moest haar sleutel inleveren. Ook schoonkinderen bliezen ieder hun eigen partij mee.

Enkele weken daarvoor had ik met behulp van onze juridisch adviseur, een zaak afgerond, waarbij een advocaat van een weduwe had geëist dat ik mijn beroepsgeheim zou schenden door inzage te geven in het dossier van de overleden echtgenoot die een poosje bij ons in behandeling was geweest. Deze man had een half jaar voor zijn overlijden zijn testament veranderd en zijn vermogen van enkele tientallen miljoenen euro’s aan een goed doel toegekend in plaats van aan de weduwe. De weduwe en haar advocaat wilden aantonen dat de man niet wilsbekwaam was ten tijde van het veranderen van zijn testament. De weduwe werd daarbij gesteund door haar kinderen, die uit een eerder huwelijk van haar met een andere man stammen.
De wilsbekwaamheid van betrokkene, inzake de verandering van het testament, was door een onafhankelijk psychiater beoordeeld. De advocaat van de weduwe had in een kortgeding geëist dat de psychiater inzage zou geven in de resultaten van het onderzoek naar de wilsbekwaamheid. De collega psychiater had zich beroepen op zijn verschoningsrecht maar was door het gerechtshof gedwongen zijn dossier te overhandigen. De advocaat van de weduwe gebruikte dit als argument om ons onder druk te zetten om inzage te geven in ons dossier.

Wij werken binnen de ouderenpsychiatrie met mensen waarvoor de dood vaak niet ver meer weg is. Gesprekken over de dood, het sterven en de emoties die daarmee samengaan ga ik niet uit de weg, zij leveren vaak waardevolle ontmoetingen op. Zo ook gesprekken met naast betrokkenen, liefst binnen de context van het hele systeem. Dat geld niet gelukkig maakt, is een wijsheid voor een tegeltje. Toch schokte het mij om in korte tijd geconfronteerd te worden met twee families waar een erfenis zo veel negatieve emoties te weeg bracht.
Misschien moet ik, naar aanleiding van bovenstaande casus, mij maar gaan bekwamen om eerste hulp bij erfenissen te gaan verlenen?

Reacties zijn welkom via nkop@trimbos.nl