"Digitale hulpmiddelen als steun in mijn behandeling"
Een cliënt deelt in dit interview zijn ervaring met digitale zorg in de GGZ.
Toen ik voor het eerst met digitale zorg in aanraking kwam, wist ik niet goed wat ik ervan moest verwachten. Ik had altijd het idee dat behandeling vooral “in het echt” moest plaatsvinden: aan een tafel, tegenover iemand. Toch merkte ik al snel dat digitale middelen mij iets boden dat ik in fysieke afspraken niet vond: rust, veiligheid en ruimte.
Veiligheid achter een scherm
Bij online gesprekken voel ik me meer op mijn gemak dan in een behandelkamer. In mijn eigen omgeving, met mijn eigen spullen om me heen, kan ik moeilijkere onderwerpen beter bespreken. Het scheelt me bovendien veel energie; reizen kost me namelijk veel inspanning, zowel fysiek als mentaal.
Maar er zit ook een keerzijde aan. Omdat ik me achter het scherm zo veilig voel, kan het zijn dat ik te weinig oefen met situaties “buiten”. Soms zou het juist goed voor me zijn om wél een keer de deur uit te gaan, hoe moeilijk dat ook is. Ik merk dat online zorgverlening dan zowel een zegen als een valkuil kan zijn.
E‑learning: vrijheid én behoefte aan richting
De e‑learningmodules die ik volg, vind ik prettig omdat ik mijn eigen tempo kan bepalen. Ik kan opdrachten doen wanneer ik er de ruimte voor voel en ze zoveel kan herlezen als nodig is. Het is fijn dat mijn behandelaar met me meekijkt; dat geeft structuur en houdt me gemotiveerd.
Toen ik eerder een module deed zonder begeleiding, merkte ik dat ik sneller vastliep. Als iets moeilijk wordt, heb ik de neiging om het te laten liggen. Zonder iemand die meekijkt of me stimuleert, zakt het dan soms weg. Voor mij werkt e‑learning dus pas écht goed in combinatie met begeleiding.
Een VR‑bril als ontsnapping en steunpunt
Het meest indrukwekkende digitale hulpmiddel dat ik heb gebruikt, is een speciale VR‑bril die gericht is op ontspanning. Die bril opent werelden die ik fysiek niet meer kan bereiken—bossen, stranden, woestijnen. In die omgevingen voel ik mijn spanning binnen enkele minuten zakken. Het is bijna alsof ik even op vakantie ben, terwijl ik gewoon thuis in mijn stoel zit.
Soms helpt dit me door moeilijke perioden heen, waarin mijn klachten normaal gesproken veel verergeren. In die zin werkt de VR‑bril voor mij bijna als een vorm van crisispreventie.
Digitale ondersteuning naast echte hulp
Ik kijk regelmatig in mijn online dossier om terug te lezen wat er is besproken. Dat helpt me overzicht te houden. Maar ik merk ook dat het confronterend kan zijn: soms staat iets wat voor mij groot is, maar als klein detail genoteerd. Dan twijfel ik of ik mezelf wel duidelijk genoeg heb gemaakt. Gelukkig kan ik dat bespreken met mijn behandelaar, al merk ik dat niet iedereen in de zorg gewend is aan cliënten die actief meelezen.
Daarnaast gebruik ik soms Chat-GPT om gedachten te ordenen. Dat werkt verrassend goed, maar het vervangt geen echte hulpverlener. Het is een aanvulling, geen alternatief.
Wat digitale zorg mij brengt – en wat niet
Digitale hulpmiddelen hebben mijn leven aanzienlijk verrijkt. Ze geven me:
- Veiligheid om moeilijke gesprekken te voeren
- Flexibiliteit om in mijn eigen tempo te werken
- Toegang tot ontspanning die ik anders niet zou hebben
- Overzicht doordat ik mijn dossier kan teruglezen
- Ondersteuning op momenten dat er even niemand is
Maar ik loop óók tegen dingen aan:
- Als alles online is, kan ik makkelijker isoleren
- Sommige gesprekken vragen fysieke nabijheid
- Zonder begeleiding kan e-learning wegzakken
- Niet alle zorgverleners zijn even digitaal vaardig
De balans vinden
Voor mij werkt digitale zorg het beste als onderdeel van een mix: online waar het kan, fysiek waar het moet. De digitale wereld helpt me ontspannen, leren en reflecteren. De echte wereld helpt me om weer voet aan de grond te krijgen. Die combinatie maakt dat ik me beter red dan zonder digitale hulpmiddelen.
Meer interviews lezen? Ga naar Doorbraakproject Digitale transformatie in de GGZ.
