De schizotypische persoonlijkheidsstoornis vertoont overeenkomsten met schizofrenie, de borderline persoonlijkheidsstoornis en de ontwijkende persoonlijkheidsstoornis.
Schizofrenie
Overeenkomst
- De schizotypische persoonlijkheidsstoornis wordt beschouwd als een minder ernstige variant van schizofrenie [28]
- De schizotypische persoonlijkheidsstoornis is genetisch gerelateerd aan schizofrenie. [22; 20; 29-35] Overigens werd deze genetische link niet in ieder onderzoek gevonden [36, 37]
- Veel (negatieve) symptomen, zoals vreemde spraak, sociaal disfunctioneren, concentratieproblemen en verminderde geheugenfunctie, van de schizotypische persoonlijkheidsstoornis hebben mensen met schizofrenie ook. [38; 39-43]
- Vreemde denkbeelden (een positief symptoom) komen bij beide stoornissen voor.
Verschil
- Bij schizofrenie zijn de symptomen talrijker, ernstiger en belastender dan bij een schizotypische persoonlijkheidsstoornis
- Bij de schizotypische persoonlijkheidsstoornis zijn er geen ernstige psychotische symptomen zoals bij schizofrenie. Wel zijn er symptomen die daar enigszins op lijken, zoals magisch denken en betrekkingsideeën. Bij een betrekkingsidee denkt iemand dat een bepaalde toevallige gebeurtenis op hem betrekking heeft. Hij denkt bijvoorbeeld dat iedereen op hem let. Hij weet echter nog wel dat dat niet werkelijk zo is, in tegenstelling tot bij een betrekkingswaan.
Borderline persoonlijkheidsstoornis
Overeenkomst
- Een gedeelde ontstaansgeschiedenis: in de jaren 70 werd gesproken van borderline schizofrenie
- Psychotische symptomen en gevoelens van wantrouwen doen zich bij beide stoornissen voor. [5]
Verschil
- Psychotische symptomen en wantrouwen zijn bij een borderline persoonlijkheidsstoonis een reactie op stressvolle gebeurtenissen en gaan meestal voorbij. Bij een schizotypische persoonlijkheidsstoornis zijn deze gevoelens blijvend.
Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis
Overeenkomst
- Bij beide stoornissen hebben mensen weinig contact met anderen.
Verschil
- De reden voor minimaal sociaal contact verschilt. Een overdreven angst voor afwijzing is bij mensen met een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis de belangrijkste reden. [13]
- Bij een schizotypische persoonlijkheidsstoornis is dat een buitensporige sociale angst in combinatie met een paranoïde angst die niet verdwijnt als ze langer met mensen omgaan.
