De verschillen en overeenkomsten tussen een normale ontwikkelingsfase van een kind, CD, ODD en ADHD komen aan bod.
Opstandigheid als normale ontwikkelingsfase
Vrijwel ieder kind dat opgroeit doorloopt een (of meerdere) fase(n) waarin het zich opstandig gedraagt. Dit is normaal. Het kind is op zoek naar autonomie en tast grenzen af. Via feedback van de ouders leert het om te gaan met de verwachtingen van de ouders en leert het zijn of haar impulsen beter te beheersen. Vooral op 2-jarige leeftijd luisteren kinderen vaak niet naar hun ouders. Ze hebben dan -woede-uitbarstingen als ze iets niet mogen en slaan soms andere kinderen.
Het agressieve gedrag neemt af als het kind naar school gaat. Als het agressieve en opstandige gedrag na verloop van tijd niet afneemt en als het kind zich bovendien vaak agressief en opstandig gedraagt, dan zou er sprake kunnen zijn van een gedragsstoornis.[14;15]
CD versus ODD
Bij beide stoornissen hebben kinderen moeite om hun emoties (woede) en impulsen onder controle te houden.[3;4;15]
Op een paar punten verschillen beide stoornissen. Kinderen met ODD:
- Hebben minder gebrekkige sociale vaardigheden
- Hebben minder cognitieve beperkingen
- Zijn minder gewelddadig
- Zijn minder crimineel
- Hebben meer respect voor de gevoelens en rechten van anderen dan kinderen met CD.
CD versus ADHD
Bij beide stoornissen hebben kinderen moeite om hun impulsen onder controle te houden.
Op een paar punten verschillen beide stoornissen. Kinderen met CD:[16;17]
- Zijn agressief, terwijl kinderen met alléén ADHD dat niet zijn
- Komen vaker uit slecht functionerende gezinnen waar ouders en/of kinderen regelmatig ruzie hebben dan kinderen met alléén ADHD
- Hebben vaker een vader met een antisociale persoonlijkheidsstoornis dan kinderen met alléén ADHD.
Kinderen met alléén ADHD:
- Vinden het moeilijker om zich te concentreren, ze bewegen meer dan kinderen met CD
- Krijgen deze stoornis op jongere leeftijd dan kinderen met CD
- Hebben vaker ouders met aandachtsproblemen of ADHD dan kinderen met CD[17]
- Hebben niet meer risico om een antisociale persoonlijkheidsstoornis te ontwikkelen, terwijl kinderen met CD dat wel hebben. Dit risico wordt wel verhoogd als kinderen met ADHD daarnaast ook CD hebben.
ODD versus ADHD
Bij beide stoornissen hebben kinderen moeite om zich te beheersen, hebben ze last van gebrekkige cognitieve vaardigheden en kunnen kinderen zich moeilijk aanpassen aan een veranderende omgeving.[19]
Op een paar punten verschillen beide stoornissen. Kinderen met ODD:
- Hebben vaker woede-uitbarstingen dan kinderen met alléén ADHD
- Vloeken vaker dan kinderen met alléén ADHD
- Krijgen deze stoornis op latere leeftijd dan kinderen met alléén ADHD. Bij ODD ligt de piek rond het 8e jaar en neemt daarna af. Hyperactiviteit begint op veel jongere leeftijd en duurt voort in de adolescentie, al wordt het wel minder erg met het ouder worden.
