Er is nog geen medicijn voor alle autismespectrumstoornissen.[65-67] Omdat er geen goede theorie bestaat over de exacte lichamelijke oorzaken, is tot nu toe vooral geëxperimenteerd met middelen die eigenlijk voor andere stoornissen bedoeld waren.[21]
Bij de middelen tegen autismespectrum stoornissen wordt een onderscheid gemaakt tussen antipsychotica, antidepressiva, overige medicijnen, en voedingsvoorschriften.
In de tabel 'Overzicht van de werkzaamheid van behandelingen bij autismespectrum stoornissen' zijn vrijwel alle onderzochte middelen weergegeven. Hieronder bespreken we alleen de middelen waarvoor enig bewijs bestaat.[66]
Antipsychotica
- Haloperidol (een klassiek antipsychoticum) leidt mogelijk tot een vermindering van de algemene symptomatologie van autisme, vooral geïrriteerdheid en hyperactiviteit. Het middel heeft geen invloed op stereotiep gedrag, lethargie of spraak.[69] Vanwege de mogelijke bijwerkingen wordt haloperidol alleen voorgeschreven bij mensen met ernstige autistische symptomen. De voorkeur gaat daarom uit naar een nieuwer middel, zoals Risperidone.
- Risperidone (een atypisch antipsychoticum) leidt mogelijk tot een vermindering van agressief gedrag, herhaalgedrag en hyperactiviteit.[70-72;80;81]
Antidepressiva
- Fluvoxamine (een modern antidepressivum) leidt mogelijk tot vermindering van repetitieve gedachten en gedrag, en agressie. Mogelijk leidt het ook tot een verbetering van de spraak.[73]
Voedingsvoorschriften
- Van de voedingsvoorschriften heeft alleen het glutenvrije dieet mogelijk een effect op verschillende symptomen waaronder communicatie, leren en sociaal contact.[82]
