Voor cognitieve gedragstherapie zijn er mogelijk aanpassingen nodig om de behandeling beter te laten aansluiten bij een oudere populatie.
Aanpassingen die in de klinische praktijk en in onderzoek veelvuldig naar voren gebracht worden zijn:
- Meer aandacht voor psycho-educatie en uitleg over de rationale van de behandeling
- Meer aandacht voor motivatieverhogende technieken
- Het gebruik van leer- en geheugensteuntjes
- Meer zittingen dan gebruikelijk bij bestaande CGT-protocollen voor jongere volwassenen
- Wekelijks telefonisch contact met de therapeut waarin geïnformeerd wordt naar het huiswerk tussen de zittingen
- Indien nodig behandeling thuis of in de huisartspraktijk door een eerstelijnspsycholoog in plaats van in een gespecialiseerde GGZ-instelling
- Het gebruik van minder beladen termen; spanning in plaats van angst, cursus in plaats van psychotherapie.
- Het inschakelen van de partner of andere belangrijke personen in de omgeving
- Het eventueel aanbieden van extra hulpmiddelen bij de exposure-oefeningen.
Voor farmacologische interventies pleiten de toenemende onderzoeksgegevens op het gebied van psychotrope medicatie voor angststoornissen (en depressie) bij ouderen enerzijds voor speciale interventies voor het afbouwen van benzodiazepinen en anderzijds voor een minder grote terughoudendheid bij het voorschrijven van moderne antidepressiva. Dit geldt met name voor ouderen met een ernstige angststoornis en/of comorbide depressie of bij ouderen die een psychotherapeutische interventie weigeren.
Belangrijke kanttekening hierbij is dat SSRI-gebruik bij ouderen geassocieerd is met een verhoogd risico op vallen, fracturen en cognitieve stoornissen. Daarnaast wordt algemeen erkend dat het raadzaam is om bij ouderen een lagere begindosering te hanteren en de dosering langzamer op te bouwen.
Anderzijds moet wel gestreefd worden naar een einddosering waarvan optimale therapeutische werkzaamheid verwacht mag worden. Om de drempel te verlagen zou er meer aandacht kunnen worden besteed aan geruststelling. Uitleg en de behandeling zouden eventueel door de huisarts kunnen worden overgenomen na een eenmalig consult door een (ouderen)psychiater.
