Beleidskader gezond en veilig uitgaan

De Nederlandse overheid voert een ontmoedigingsbeleid ten aanzien van drugs. Daarnaast is er beleid gericht op het voorkomen en beperken van de risico's van drugsgebruik, zowel voor de gebruikers zelf als voor hun directe omgeving en de samenleving. Ten aanzien van alcohol wordt een matigingsbeleid gevoerd.

Wetgeving

De Opiumwet stelt het gebruik van drugs niet strafbaar, maar bezit, handel, verkoop en productie van drugs wel.
De Drank- en Horecawet is gericht op een verantwoorde verstrekking van alcohol. Op basis van deze wet is het bijvoorbeeld verboden zwak alcoholhoudende drank te schenken aan jongeren onder de 16 jaar, en sterke drank aan jongeren onder de 18 jaar.

Beleid

De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) heeft in 2011 verschillende wijzigingen in de Opiumwet aangekondigd. GHB en cannabis met een THC-gehalte van 15% of meer zullen van lijst II naar lijst I verplaatst worden en worden daarmee gezien als harddrug. De voorgestelde wijzigingen moeten nog wel eerst door de Tweede Kamer worden aangenomen danwel in de Staatscourant worden gepubliceerd (zoals in het geval van GHB). Wanneer dit gebeurt is nog onbekend. Meer informatie
Er is een gewijzigde Drank- en Horecawet (DHW) in de maak. De nieuwe wet is in behandeling. De verwachting is dat de wet op 1 januari 2013 van kracht gaat. Maar dat is nog onzeker. Meer informatie hierover is te vinden op de website van de overheid. Bekijk de voortgang en de wijzigingsvoorstellen. Meer informatie over de DHW is ook te vinden op de website CGVU, dossier DHW
In het rapport 'de Evaluatie van het Nederlands drugsbeleid' van het Trimbos-instituut en WODC wordt het Nederlandse drugsbeleid van de afgelopen 35 jaar (tot 2009) onder de loep genomen.
In de Hoofdlijnenbrief alcoholbeleid (20 november 2007) informeert de minister van VWS de Kamer over de hoofdlijnen van het kabinetsbeleid ter voorkoming van schadelijk alcoholgebruik.
Landelijke nota gezondheidsbeleid (mei 2011) In deze nota benoemt de minister van VWS de landelijke prioriteiten op het gebied van publieke gezondheid. De vijf speerpunten uit de vorige preventienota (2006) blijven belangrijk. Dit zijn overgewicht, diabetes, depressie, roken en schadelijk alcoholgebruik. Het kabinet houdt deze speerpunten vast, maar legt daarbij het accent op bewegen.

Gemeentelijk beleid

Uitgaan, Alcohol en Drugs sluit aan bij diverse gemeentelijke beleidsterreinen: horecabeleid, jeugdbeleid, lokaal gezondheidsbeleid. Gemeenten die specifiek inzetten op alcoholmatigingsbeleid of veilig uitgaan kunnen eveneens hun voordeel doen met Uitgaan, Alcohol en Drugs.
Voor het Centrum Gezond Leven worden diverse interventies op het gebied van gezondheidsbevorderende leefstijlinterventies beschreven (ook de interventies van Uitgaan, Alcohol en Drugs). Het CGL maakt zo bestaande interventies voor een brede groep beschikbaar en controleert de kwaliteit en samenhang. Gemeenten maken steeds meer gebruik van deze databank.
De Wet Publieke Gezondheid (2008) geeft de gemeente de regie ten aanzien van preventief gezondheidsbeleid. Een gemeente is verplicht iedere 4 jaar een nota gezondheidsbeleid op te stellen die gebaseerd is op de lokale gezondheidssituatie.
Gemeenten kunnen in de APV (Algemene Plaatselijke Verordening) een vergunningstelsel voor horecagelegenheden opnemen. In een dergelijke horeca- exploitatievergunning kunnen eisen worden gesteld om overlast tegen te gaan, bijvoorbeeld over openingsuren.
De Kwaliteitsmeter Veilig Uitgaan bevat instrumenten voor samenwerking tussen alle partijen die te maken hebben met veiligheid in uitgaanscentra. De KVU biedt de samenwerkende partijen onder meer concrete handvatten om afspraken in het kader van een (bestaand) convenant Veilig Uitgaan te borgen.
Lees meer over de Handleiding Lokaal Alcohol Beleid.