Elke richtlijn beschrijft de specifieke werkwijze voor die richtlijn. Hieronder wordt de meest algemene gang van zaken weergegeven.
Praktijk
Praktijkproblemen zijn zoveel mogelijk het uitgangspunt van richtlijnen. Er wordt meer aandacht gegeven aan hóe die praktijkproblemen worden opgelost dan aan de vraag wíe die problemen moet aanpakken of oplossen. De richtlijn is een document waarin staat hoe optimale zorg er ‘inhoudelijk’ uitziet. In de richtlijn komen dus de bijdragen van de verschillende beroepsgroepen in de zorg aan de orde. De uitgangsvragen zijn gebaseerd op knelpunten die in de zorg worden ervaren
Uitgangsvragen
Allereerst worden uitgangsvragen geformuleerd. Daarbij wordt alles buiten beschouwing gelaten wat over een stoornis vanzelfsprekend is en in leerboeken te vinden is. De vragen richten zich op knelpunten in de zorg. Ter beantwoording van de uitgangsvragen wordt relevante literatuur gezocht. De literatuur die aan de hand van zorgvuldig gekozen trefwoorden is gevonden, wordt op specificiteit beoordeeld en de samenvattingen van de relevante artikelen, de abstracts, gaan naar de werkgroepleden.
Werkgroep
Voor elke richtlijn wordt een aparte werkgroep samengesteld. Deze werkgroep is multidisciplinair en zo veel mogelijk en evenredig verdeeld over verenigingen, ‘scholen’ en academische achtergronden. De leden hebben onafhankelijk van financiële of zakelijke belangen gehandeld. Een belangrijk deel was gemandateerd door hun vereniging.
Deze werkgroep legt beschikbare resultaten van gepubliceerd wetenschappelijke onderzoek vast en interpreteert deze. Aansluitend worden aanbevelingen geformuleerd, gericht op het expliciteren van goed handelen.
De uitgangsvragen waarover niet voldoende evidence is gevonden, worden in de werkgroep besproken. Op basis van de gevonden evidence (de wetenschappelijk onderbouwing) en de mening van de deskundige werkgroepleden worden conclusies getrokken.
De werkgroep beoordeelt de conclusies op bijkomende aspecten zoals haalbaarheid (bijvoorbeeld: is de informatie, vaak uit Angelsaksische literatuur, te vertalen naar de Nederlandse situatie?), bijwerkingen, veiligheid. Deze aspecten worden genoemd in een paragraaf Overige overwegingen. Hierin wordt ook het cliëntenperspectief meegenomen. Het antwoord op de uitgangsvraag, weergegeven in de conclusie en de overige overwegingen leidt tot aanbevelingen.
De hoofdstukken in de richtlijn behandelen onderwerpen op het gebied van diagnostiek en verschillende vormen van behandeling van de stoornis en begeleiding.
Ondersteuning
De werkgroepleden worden ondersteund door adviseurs en informatiespecialisten van het CBO en het Trimbos-instituut.
Alle betrokken beroepsverenigingen krijgen de gelegenheid de aldus ontstane concepttekst van commentaar te voorzien. Ook staat de tekst enige tijd op de website voor het leveren van commentaar door geïnteresseerden. De werkgroep verwerkt de commentaren en past zonodig naar haar inzicht de richtlijntekst aan. Hiermee is de kerntaak van de werkgroep beëindigd. Vaak is er nog een redactiecommissie die de teksten tot een samenhangend geheel redigeert.
Autorisatie
De richtlijn wordt vervolgens ter autorisatie c.q. goedkeuring voorgelegd aan de deelnemende verenigingen.
