Psychosociale interventies zijn interventies die het alcoholgebruik beïnvloeden door directe of indirecte verbale communicatie met de patiënt.
Ze doen dat door de motivering tot gedragsverandering te vergroten , het onder controle krijgen van het drinken en de kans op terugval te voorkomen:
- Motiverende gespreksvoering: kan worden ingezet bij alle psychosociale behandelingen van alcoholmisbruik en -afhankelijkheid.
- Eenmalige en kortdurende interventies: iedere patiënt met een stoornis in het gebruik van alcohol behoort na vaststelling daarvan een korte interventie te worden aangeboden.
- Cognitief gedragstherapeutische interventies (CGT): wordt gebruikt bij behandeling van zowel alcoholmisbruik als –afhankelijkheid. Zowel voor korte termijn, als lange termijn interventies. CGT dient daartoe een reeks interventies te bevatten die erop gericht zijn de gewoonte van het drinkgedrag te veranderen en om cognitieve en gedragsvaardigheden aan te leren om met levensproblemen in het algemeen beter om te gaan.
- Zelfhulpgroepen en de twaalfstappenbenadering: alle patiënten met alcoholafhankelijkheid dienen tijdens hun behandeling door de reguliere hulpverlening op de hoogte te worden gebracht van bestaan en werkwijze van de AA en verwante organisaties en hoe ermee in contact te komen.
- Inzichtgevende psychotherapie: op inzicht gerichte psychotherapeutische interventies worden afgeraden ter verandering van verslavingsgedrag.
- Behandeling van alcoholafhankelijkheid als een chronische aandoening: de zorg voor ernstige chronisch afhankelijke patiënten dient zich te richten op schadebeperking en verbetering van kwaliteit van leven.
Deze aanbevelingen zijn deel van de Multidisciplinaire richtlijn, Stoornissen in het gebruik van Alcohol. Voor een goed oordeel over de toepasbaarheid van deze aanbevelingen is het noodzakelijk de volledige tekst (pdf) te lezen.
