Ambulant of klinisch?
Bij ernstige onthoudingsverschijnselen, bijvoorbeeld onthoudingsinsulten, is intramurale opname bij een verslavingszorginstelling aan te bevelen. Bij een delirant beeld zal een overplaatsing naar een afdeling Interne Geneeskunde of Psychiatrie van een Algemeen Ziekenhuis moeten plaatsvinden.
Klinische behandeling dient uitsluitend aangeboden te worden aan personen met ernstige medisch/psychiatrische comorbiditeit, sociale desintegratie en/of een ernstige vorm van afhankelijkheid.
Deze aanbevelingen zijn deel van de Multidisciplinaire richtlijn Stoornissen in het gebruik van Alcohol. Voor de volledige aanbevelingen en een goed oordeel over de toepasbaarheid is het noodzakelijk de volledige tekst (pdf) te lezen.
Medicamenteuze behandeling
- Benzodiazepinen: Langwerkende benzodiazepinen worden aanbevolen als middel van eerste keuze bij alcoholdetoxificatie. Benzodiazepinen, in het bijzonder die met een lange werkingsduur, zijn middel van eerste keuze bij het voorkomen en behandelen van een onthoudingsdelier.
- Acamprosaat: is een veilig en effectief middel bij de behandeling van een stoornis in het gebruik van alcohol. Acamprosaat wordt bij voorkeur voorgeschreven aan onlangs gedetoxificeerde patiënten hoewel er eventueel ook mee gestart kan worden tijdens de detoxificatie.
- Naltrexon: is een veilig en effectief middel bij de behandeling van een stoornis in het gebruik van alcohol. Vanwege mogelijke bijwerkingen dient tijdens de behandeling de nodige aandacht besteed te worden aan het motiveren van patiënten tot regelmatige inname van medicatie
- Disulfiram: is minder veilig en heeft meer contra-indicaties dan acamprosaat en naltrexon en is derhalve middel van tweede keuze.
Deze aanbevelingen zijn deel van de Multidisciplinaire richtlijn Stoornissen in het gebruik van Alcohol. Voor de volledige aanbevelingen en een goed oordeel over de toepasbaarheid is het noodzakelijk de volledige tekst (pdf) te lezen
